PEC Zwolle

Na het EK voetbal in 88 hing twee weken lang een poster van het Nederlands elftal in mijn slaapkamer. Nadien heb ik elk EK en WK op televisie met een half oog gekeken. Verder heb ik niets, maar dan ook echt helemaal niets met voetbal. Ik begrijp de spelregels niet, herken geen overtredingen op het veld en heb nog geen enkele wedstrijd vanaf de kant meegemaakt, zelfs niet van de meest amateuristische ploeg. Waarom ik achter nummer 58 op mij to do lijstje naar een voetbalwedstrijd gaan heb geschreven, is zelfs voor mij een raadsel.

Geheel onverwacht krijg ik de kans om mee te gaan naar een wedstrijd van PEC Zwolle. Een vriend van me heeft 3 kaartjes en enkele uren nadat ik te horen krijg dat ik mee mag gaan zijn we op de fiets op weg naar het IJsseldeltastadion. De hele tocht heb ik een spreekkoor in mijn hoofd wat ervoor zorgt dat ik een beetje bang wordt. Want wat moet ik doen wanneer ik oog in oog kom te staan met hooligans. Note to myself: straks goed kijken waar de nooduitgangen zijn!

foto 1

Binnen enkele tellen nadat ik in de gangen van het stadion ben zie ik de harde kern van PEC Zwolle zitten. Ik krijg een krop in de keel en tranen in de ogen wanneer ik mensenmassa aan die kant van het stadion zie. Het klopt wat sommigen zeggen: voetbal is emotie! Alleen had ik niet gedacht dat ik het ooit zou ervaren.

De eerste tien minuten blijf ik me over van alles en nog wat verbazen: sproeiers die vlak voor de wedstrijd nog aangaan (blijkt iets met kunstgras te maken te hebben), het fanatisme van de supporters van de tegenpartij die op drie stoelen en een glazen wand van me af zitten (hopelijk houdt het wandje het) en bedrijven die werkelijk alles sponsoren (sponsor voor de man of the match, voor de extra speeltijd).

foto 2

De eerste helft blijkt, net zoals op tv, niet zo veel te verschillen van de tweede helft uitzonderingen: ik heb nu beter zicht op de Belgische (!!!) doelman van PEC Zwolle en zijn team scoort maar liefst 2 keer. De brede lach verdwijnt de rest van de avond niet meer van mijn gezicht. Wat mij betreft verwijs ik ooit naar deze dag als de dag waarop PEC Zwolle 2-0 speelde tegen SC Cambuur in het jaar dat ze voor het eerst landskampioen werden!

Liefs, Kristien

—————————————————————————————–
Afgerond op mijn to do lijstje
nr 7 naar een opera gaan kijken
nr 16 benen professioneel laten harsen
nr 19 leren slowen
nr 22 blog schrijven
nr 28 een willekeurige, door vrienden uitgestippelde route lopen door Parijs
nr 29 gebakje Église eten bij Ladurée
nr 30 op de hop on/hop off-bus zitten in Parijs
nr 31 verschillende woorden Turks leren
nr 33 compliment aan een wildvreemde geven
nr 39 5 vrienden van mijn zoon tegelijk laten spelen bij me thuis
nr 40 geld vragen voor mijn verjaardag en het geld schenken aan een goed doel
nr 42 in een cabrio rijden
nr 45 zoethout eten
nr 58 naar een voetbalwedstrijd gaan

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s