Vierstappenplan: het eerste slachtoffer

Terwijl ik voor de etalage van Ladurée in Parijs sta, heb ik geen idee dat ik binnen een half uur twee dingen van mijn lijstje zal afstrepen: het eten van een ‘Eglise’ en het complimenteren van een wildvreemde volgens het vierstappenplan.

Binnen zie ik aan het tafeltje tegenover mij een man en een onzeker meisje van ongeveer 20 jaar oud met mooie lange bruine haren (nee, daar mag en zal ik geen compliment over geven). Haar behoorlijke overgewicht, dat ze benadrukt met een te strak shirtje dat niets aan de verbeelding over laat, zorgt er mede voor dat ik naar haar blijf staren.

Hoewel ik zelden iemand op zijn of haar uiterlijk beoordeel, lukt het me niet om ergens anders naar te kijken. Misschien maar goed ook, anders zag ik de uitdrukking op haar gezicht niet op het moment dat ook zij haar gebakje voorgeschoteld krijgt. Haar ogen beginnen te fonkelen en haar houding verandert 180 graden. Van de verlegen Amerikaanse blijft niets meer over.

Even denk ik dat ze mogelijk altijd straalt bij het zien van eten, maar die gedachte verdring ik snel. Misschien durfde zij, net als ik, hier niet binnen te stappen, bang dat mensen naar haar zouden kijken en denken dat ze met haar gewicht een gebakje beter zou laten staan. Nu blijk ik een van de mensen die naar haar kijkt, niet omwille van het vooroordeel, maar omdat haar zien genieten een glimlach op mijn gezicht brengt. Diezelfde glimlach verdwijnt snel wanneer het tot me doordringt dat dit het perfecte moment is om een oprecht gemeend compliment te geven.

Met zweet in de handen stap ik op haar af, excuseer me dat ik de hele tijd naar staarde en leg uit dat ik zo genoten heb van haar uitstraling. Het staren is haar niet opgevallen geeft ze aan en ze vertelt me dat ze zo straalt omdat ze vandaag jarig is. Ze vertelt verder dat ze zich bijzonder voelt dat ze deze dag in Parijs door mag brengen met haar vriend. We kletsen nog een vijftal minuten verder en dan neem ik afscheid van hen beide. Vlak voor ik me omdraai, neemt ze mijn hand vast en zegt me dat ze nog nooit een compliment gekregen heeft van iemand die ze niet persoonlijk kent. Opzet geslaagd!

Advertenties

3 reacties op “Vierstappenplan: het eerste slachtoffer

  1. Esther schreef:

    Topper!!!!

  2. Esther schreef:

    wat dapper van je!!

  3. Gerlanda schreef:

    Mooi! Voor herhaling vatbaar!?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s